ZişâN Kitâbevi

Yalnızlığımda tek sığınağım “ben” ;

2006-06-03T10:57:00.000+03:00

Yalnızlığımda tek sığınağım “ben” ;

Bugün al beni içine uçur kanatlarınla uçsuz bucaksız bilinmeyen diyarlara ,ne soranım olsun ne de benden haber alan rüzgâr kokuları…

Al bugün beni içine kat hışmımı hışmıma ,savur rüzgarlarında kül eyle lâ mekânlara.

Ne Leylâ olayım bugün ne de Mecnûn senden medet umayım yarenim ol benim .

Hiç hesapsız hesapla geçmişime tokat attır.Geleceğime pusula ol.

Al beni yanına da yetim dilsiz sokak çocuğu gibi derdimi bir tek sen bil.Hiç bir şey sormadan şefkatsizliğimi vur yüzüme.Korkma! dilsizdir duygularım anlatamaz kimseye…

Al beni yanına bir âma gibi sadece duyayım sesini… Sesin renk versin ”tozlanmış kara delik dünyama” göster bana hiç göremediklerimi.Âması olmuşum hakikatlerin göster bana her şeyi…

Uzaklar da çalınan Itrî’nin sesini duyur bana …Mutlu etsin tınılarındaki huzur….

Bu gün beni çocuk azarlar gibi azarla bunu o kadar çok özledim ki …Geçmişten bir film karesi yaşat bana.Yine o zamanlardaki gibi tek korkum kedi köpek olsun.Biraz da olsa avunurum…

Al beni yanına kalabalık içinde bir nokta oluşumu noktadan da aşağı “hiç” oluşumu haykır kulaklarıma…Caddelerde yürüt beni yaz yağmurlarında yağmur eyle beni.Kara ,verimsiz bir toprak gibi ezip geçsin üzerimden “benler”…Timsâli olmasın bugünün….

Ağlat beni bugün göz yaşlarım su olsun ferahlatsın çorak yüzümü…

Kurtar beni benden.Hızır gibi imdadıma yetiş.Dar da kaldım gök kubbelerin aç, orada kaybet beni….

Ve bana acıma bugün.En acımasız hâkim ol ver kararımı at beni zindanlarına.Orda mahpus eyle beni...

Sessiz olma bugün âsi başım bir tek sende eğilir.

Beni sensiz bırakma bugün,hiçbir şey dindirmez yalnızlığımı,sen bilirsin bir tek beni.Sen anlıyorsun bende ki beni…

Oku(mu)yoruz!

2006-05-31T10:23:00.000+03:00

Oku(mu)yoruz

Kim demiş ki “okumayan bir milletiz” diye.Okuyoruz hem de işte,evde,yolda hatta ve hatta arabalar da okuyoruz.
Dikkatlice bakın okuyanları göreceksiniz.

Okuyoruz işte hem de her şeyi…
Minibüste en arka köşede oturduğum yerden bakıyorum ki herkes okuyor. Yanımda ki beyefendi aldığı gazetenin ikinci sayfa güzellerini okuyor. Onun yanındaki beyefendi spor(!) gazetesinin futbol sayfalarına dalmış.Diğeri ise okumak için boynunu şekilden şekle sokup okumak(!) için bilgi hırsızlığı yapma fedakarlığına girmiş.

İşte bu okuduğumuzun bir delilidir.

Daha da örnek istiyorsanız sokağa çıkın herkesin okuduğunu göreceksiniz..
Süslü reklam afişlerini,indirim tabelalarını,market ucuzluk reyonunu ve hatta fişlerin üzerinde ki fiyatları dahi okuyoruz.

Bu da bir delil değil midir okuduğumuza ?

“Canım memleketimden” misalleri genişletebiliriz.
Akşam evine yorgun argın gelmiş “milyonlarca” insan Televizyon okuyor.Nasıl mı oluyor ? “Az sonra,şu film şu kanal da ,şu saatte...hatta olayı genişletip alt yazıları bile okuyoruz.”.TV okuyoruz .TV ezberliyoruz.

İnternette dâhi okuyoruz nasıl mı ?
”Abi nette bir haber gördüm çok ilginçti” abi merak eder ve sorar” neydi” diye.Karşıdaki sadece “kem küm!?” gibi global ifadeler dile getirmiş ise anlayın ki okuyan (!) bir milletiz.

Bu misaller o kadar çok ki ,sadece kendinizi bir gün boyunca gözlemlemiş olsanız okuyup okumayan bir millet olduğumuzu anlarsınız.

Okuyoruz .Hem de her şeyi ama “boş olan her şeyi” okuyoruz.
Kitap okuma alışkanlığı, insanlık tarihinin ayrılmaz bir parçası olarak süregelmiştir. Tarihte büyük işler yapmış, milletlere yön vermiş kişilerin çok kitap okuduklarını ve büyüklüklerini bir yerde kitap okumaya borçlu olduklarını görüyoruz.

Okumak yitik bir hazinedir.
Hazinemiz yitirildi desem çok mu iddia sahibi olurum acaba?

Sevdenur İNCİ

31 Mayıs 2006 tarihli Milli Gazete'de yayınlanmıştır.

Âşk Râhmettendir!

2006-05-15T11:36:00.000+03:00

Ve ince bir nimettir! Ve dahi hikmetle anlaşılmaya, şefkatle sevilmeye lâyıktır.

İbrahimî "Lâ uhibbu'l-âfilîn" feryadının üç harf ve altı noktaya dökülmüş halidir aşk.

Güzelliğe iştiyaktır ve hakikî güzeli gösteren bir pusuladır.

Batıp yitenin sevgili olamayacağını haykıran bir dellâldır.

Kalbimin ebedî aşk için yaratıldığını ve sadece, ama sadece Ona ayna kılınan o kalbe, kaybolup giden zeval mahkûmlarının giremeyeceğini anlatan bir işarettir.

Aşk ile ebede yönelirim ve aşk gözyaşlarıyla Ebedî Sevgili'yi ararım.

Mecazî sevmelerin ve sevgililerin elemini aşk ile hissederim; onları hakikî sevmeye ve Sevgiliye aşk ile köprü eylerim.

Ve o zaman, işte o zaman Mevlânâ Cami gibi aşk ile yüzümü çokluktan birliğe çeviririm.

Sadece biri ister, biri çağırır, biri talep eder, biri görür, sadece biri bilir ve biri söylerim. Başkalarının istemeye, çağırmaya, görmeye ve bilmeye lâyık olmadığını bilirim.

Ki, aklım yorulsa da, bakmayı ihmal etse de vicdanım Onu unutamaz.

Ben vicdanımı inkâr etsem de, vicdanım Onu görür, Onu düşünür, Ona yönelir.

Hads denilen yıldırım gibi intikal [geçiş, ulaşma] melekem hep vicdanımı tahrik eder.

Hadsin şiddetli hali olan ilham, vicdanımı nurlandırır.

Meyilin şiddetlisi olan arzu ve arzunun şiddetlisi iştiyak ve onun şiddetlisi İlâhî aşk, vicdanımı hep Onun marifetine sevkeder.

Fıtratımdaki bu incizab (çekilme) ve cezbe, cazibedar bir hakikatın cezbiyle olabilir ancak.

Ve vicdanım bu cezbesi ile tanır Allah'ı.

O cemal Sahibi tecelli ettiğinde, perdesiz şâşaayla daim tecelli ettiğinde cezbeye düşer vicdanım.

Vicdanımın bu cezbesi ve incizabı hem Onun Vacibü'l-Vücud oluşuna, hem de Celâl ve Cemal Sahibi oluşuna kesin bir delil olur.

Sadece benim değil, bütün varoluşun kalbindedir aşk ve yok olmayan bir Mâşuk'u gösterir.

Ben ki insanım, varoluş ağacının meyvesiyim. Nasıl ki ağaçta olmayan meyvede görünmez; o halde, benim sinemdeki İlâhî aşk gibi, kâinatın sinesindeki hakikî aşk da Ezelî bir Sevgiliyi gösterir.

Zira, kâinattaki bütün çekimler, çekilmeler, çekiciliklerin cazibedar bir hakikatın çekimiyle olduğunu gösterir aşk uyanık kalbime.

Yeryüzü meczub bir mevlevî gibi o aşkla döner güneşin etrafında.

Elektronlar aynı Sevgilinin cezbesiyle döner çekirdeğin etrafında.

Oksijen ve hidrojen o aşk ile birleşirler ve su gibi rahmetin cisimleşmiş halini meyve verirler.

Bülbül aşkın cezbesiyle güle nağmeler dile getirir.

Varlıkların bütün dönüşleri, bütün hareketleri, bütün çekim kanunları aşktandır.

Bütün kâinatın mayası aşktır.

İlâhî aşkın şarabıyla zerrelerden yıldızlara kadar her şey istidadına göre kendinden geçmiştir.

Aşkın ateşiyledir ki, Ezelî Güneş'e doğrudan aynalık yapan, Ona her hal ve şartta yönelebilen "reşha"nın içindeki katılıklar yanar, ziya ile nura döner.

Aşığım ben; varlığa... hayata... bekaya... kemale... cemale... aşığım.

Benliğimden soyunduğumda, imanın şuurunu giyindiğimde anlarım ki, aşkım aslında Onun isimlerinedir, Onadır.

Onun bekasına, Onun kemaline ve cemalinedir.

Zira hakikî beka Onundur; eksiksiz kemal Onundur ve kusursuz ebedî cemal Onundur.

Aşkım Onun cemaline, kemaline bir delildir.

Aşkım ve muhabbetim marifetimdir, kulluğumdur...

Aşkı hikmetle anlamayanlara, şefkatle sevmeyenlere aşkolsun!

Dûa bir ibadettir.

2006-05-15T10:29:00.000+03:00

“Dua bir ibadettir.”
(Ebu Davud, Tirmizi)

Dua, namaz gibi oruç gibi Allah’a yapılan bir ibadet çeşididir. Kulun kul olduğunu derin bir bilinçle hissedip bunu Rabbine arzetmesinin en güzel ifadesidir. Dua, insanın acizlik ve zayıflığını tam hissedip varlığı için gerekli ihtiyaçlarını Allah’tan istemesidir. Dua namaz ibadetinin içinde namazdan bir parça imiş gibi görünse bile aslında başlı başına bir kulluk görevidir. Belli bir şekil, yer ve süre ile sınırlandırılamaz. Vakitsiz ve mekansız bir ibadettir. Her ne kadar duanın daha hızlı ve kolay kabulü için bazı özel zamanlar ve mekanlar söz konusu ise de, bu duanın sınırlandırılması anlamına gelmez. Önemli olan dua edenin kulluk bilinci, isteklerindeki içtenlik ve samimiyetidir.

Üstad'dan Bir Nükte!

2006-05-15T10:21:00.000+03:00

Üstad geçmişi hakkında ileri geri konuşanlara "ben geçmişimi çöp kutusuna attım, çöpü ise sadece kediler ve köpekler kurcalar" demiştir...
Büyük insanlar güzel laf ederler vesselam...

Fânîyim, fânî olanı istemem...

2006-05-15T10:08:00.000+03:00

Ey nefsim! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:
Fânîyim, fânî olanı istemem;
Âcizim, âciz olanı istemem.
Ruhumu Rahmân’a teslim eyledim, gayrı istemem.
İsterim, fakat bir yâr-ı bâkî isterim.
Zerreyim, fakat bir şems-i sermed isterim.
Hiç ender hiçim, fakat bu mevcûdâtı umumen isterim.
http://www.4shared.com/file/1596641/e2cf11ad/beni_dunyaya_cagirma-_ihsan_atasoy_.html

Omar Faruk Tekbilek

2006-05-15T09:41:00.000+03:00

“Müzik yapmak, dua etmektir”

“Hiçbirimiz birbirimizden farklı değiliz. Bütün kültürler birbiriyle benzerdir. Müzik bizim ortak lisanımız, ortak muhabbetimizdir. Müzik ve dans sayesinde de hepimiz kardeşçe bir araya gelebiliriz. Bu hiç zor değil”

Ömer Faruk TEKBİLEK

Medeniyetin başlangıcından bu yana geçen yüzyıllar boyunca, sayısız uygarlığa ve kültüre ev sahipliği yapmış olan Anadolu, bu çeşitliliğin bir sonucu olarak gerek kültürel, gerekse folklorik ve müzikal açıdan eşsiz bir servete sahip olmuştur. Bu eşsiz servetine rağmen Türkiye ve Anadolu topraklarından, uluslararası profile sahip sanatçı oldukça nadir çıkmıştır. İşte bu sanatçılardan en önemlilerinden birisidir Ömer Faruk TEKBİLEK.

Ömer Faruk TEKBİLEK, özellikle Bizans ve İslam kültürlerine ait birçok zenginliği içerisinde barındıran ve hala coğrafik konum bakımından, farklı folklorlara ev sahipliği yapan Türkiye’nin Adana kentinde doğdu. TEKBİLEK’in müzikal dehası daha çocuk yaşlarda kendini gösterdi. Ailesine göre O ve ağabeyi müzisyen olarak doğmuşlardı. Ağabeyi için “O benim ilham kaynağım ve gururumdu” diye bahseder. Ömer Faruk TEKBİLEK, Ney üzerine ustalaşmaya başlamasına rağmen, çok farklı enstrümanlarla da ilgilendi. İlk hocası O’na, müzik dükkanında kendisine yardım etmesi karşılığında bağlama dersleri vermeye başladı. Ayrıca bu dükkan sayesinde, Türk müziğinin birçok karışık ritmini, makamlarını ve bunları nasıl okuyacağını öğrendi.

Müzik alanında ustalaşma sürecinde TEKBİLEK, sufizme de ilgi duymaya başladı. Bugün “Ben hala çalışmaya devam ediyorum” diyor ve ekliyor; “Benim için müzik sonsuzdur. Sufizm ve müzik birbirine sarılmış ve iç içedir. Çalmak dua etmek gibidir”

1967’de 16 yaşındayken İstanbul’a gelen TEKBİLEK, burada Mevlevi dervişleriyle tanışır. Onların dünyaya bakışlarından, müziği yorumlayışlarından, farklı kültürlere ait sesleri birleştirmelerinden ve ruhlarından çok etkilenir. Mevlevi düzenine katılmaz fakat Mevlevi Şeyhi Neyzen Aka Gündüz KUTBAY O’nun hayatında çok önemli bir yer edinir. Sufi müziği O’nun müziğinin temel taşı olur. Daha sonraları müziğe karşı alternatif bakış açılarıyla tanınmış müzisyenlerle çalışmaya başlar ( İsmet SIRAL – Klarnet,Saksafon, Burhan TONGUÇ – Davul ) Farklı tarzda soundlarla tanışan TEKBİLEK, zihninde sürekli olarak büyüttüğü ve adına “Sabır Ağacı” dediği müziğini daha da zenginleştirmeye ve gelecekte dünya çapında saygın bir müzisyen ve virtüöz olarak tanınmasını sağlayacak olan soundunu yaratmaya başlar. 1971’de 20 yaşındayken Türk Klasik Folklor grubunun bir üyesi olarak ilk defa Amerika’ya adım atar ve Sevgi Ağacı da bambaşka bir yönde gelişme yoluna girer.

Türkiye’ye askerlik görevini yapmak için geri dönen TEKBİLEK, 1976 yılında Amerika’ya dönerek oraya yerleşir. Orada müzik çalışmalarına devam eden sanatçı Ortadoğu kökenli müzisyenlerle beraber kurduğu orkestra ile çeşitli kulüplerde çalmaya başlar. Zorlu geçen yılların ardından, 1988 tarihinde ünlü prodüktör Brian KEANE ile tanışmasıyla tüm yaşantısı değişir.

New York Metropolitan Museum Of Art’ta sergilenecek olan “Muhteşem Süleyman” sergisi ve filmi için KEANE ile birlikte çalışmaya başlayan TEKBİLEK, bu dönemin ardından yayınlayacağı birbirinden başarılı ve kendisini dünya çapında tanınan ve adı saygı ile anılır bir müzisyen olmasını sağlayan on üç muhteşem albümü için önemli ve büyük bir adım atmış olur.

Yine bu tarihten itibaren, doğu ve batı ezgilerini ustaca harmanladığı müziği ve hayat felsefesi ile dünya müzik sahnesinde ağır fakat emin adımlarla ilerleyen TEKBİLEK, kendi albümlerinin yanı sıra, Don Cherry, Karl Berger, Ginger Baker, Ofra Haza, Peter Erskine, Trilok Gurtu, Simon Shaheen, Bill Laswell, Mike Mainieri, Michael Askill, Arto Tuncboyaciyan, Nusrat Fateh Ali Khan, Jai Uttal, Hossam Ramzy ,Glen Velez başta olmak üzere birçok usta müzisyenle birlikte çalışmalar yapar. Böylece, Türk müzisyen kimliğiyle adını dünya müzik arenasına altın harflerle yazdırmış olur..

Bağlama, ney, darbuka, zurna, bendir, def gibi enstrümanları virtüöz derecesinde kullanabilen, bütün toplumların kardeşliğini, bütün kültürlerin iç içe olduğunu ve sadeliğin en yüce hayat felsefesi olduğunu insanlara duyurmayı kendisine misyon edinen usta sanatçı, bu hayat felsefesini müziğine de taşımayı çok iyi bilmiş ve geniş kitlelere ulaşmıştır. Albümlerinde Yunanistan, İsrail, Bulgaristan, İran ve İspanya gibi birçok farklı ülke ve medeniyetten müzisyenlerle çalışan TEKBİLEK; Amerika dışında, Avustralya, Fransa, İspanya, İngiltere, İsrail ve Yunanistan başta olmak üzere birçok kıta ve ülkede verdiği konserlerle hayran kitlesini her gün genişletmiştir. Aynı çizgi ve felsefik anlayışla hazırlanmış olmalarına rağmen, yaptığı her albümde farklı soundlar ve farklı ezgileri kendine has yorumuyla sentezleyen müzisyen, bu sayede dünyanın dört bir yanındaki dinleyicilerine, hep farklı tatlar ve farklı keyifler yaşatmıştır. Bugüne kadar “Spy Game (R.Redford,B.Pitt)” gibi birçok Filmde müziklerine yer verilmesi ile çok daha geniş bir müziksever kitlesi; Ömer Faruk TEKBİLEK’in müziğiyle tanışma şansını elde etmiştir. Son albümü Alif’i Paul Simon’ın prodüktörü Steve Shehan’la birlikte hazırlayan TEKBİLEK, bu albümde Yunanistan’ın ünlü seslerinden Glykeria ve gitar virtüözü Jose Antonio Rodriguez’e de yer vererek world müzik tarzında eşsiz bir projeye daha imza atmıştır.

Albümleri Türkiye’de bugüne kadar toplam 50 bin adetlik satış rakamına ulaşmış olan sanatçı, tüm dünyada çok iyi tanınmasına ve sıkça konser vermesine rağmen anavatanında şu ana kadar 3 konser (ilki;Akbank jazz festivali 2001 – ikincisi;Borusan Filarmoni Ork. Yeni yıl karşılama konseri Aralık-2003) vererek izleyenlerin damağında tekrar tadılması gereken bir lezzet olarak kalmış ve izleyememiş olanların da sabırsızlıkla beklediği isimlerin en başında gelir olmuştur. Son olarak İstanbul “Solar Beach” sezon açılışı vesilesiyle 4000 kişilik bir izleyici kitlesine kendi orkestrası ile unutulmaz bir konser vermiştir. Geçtiğimiz yıl Mayıs ayında düzenlenen Forum İstanbul 2003’ün “Yurtdışındaki Başarı Öykülerimiz” Toplantısına davet edilen TEKBİLEK, Ortaya koyduğu “Anadolu kültürümüzü” bire bir yansıtan dünya görüşü ve fikirleriyle büyük hayranlık uyandırmıştır.

Ömer Faruk TEKBİLEK’in Türkiye’de Z.E.T. Müzik tarafından yayınlanmış 9 albümü var...

daha fazla bilgi... www.omarfaruktekbilek.com

Yurdal Tokcan

2006-05-15T09:34:00.000+03:00

Günümüzün önde gelen ud sanatçısı Yurdal Tokcan 1966 Ordu doğumlu. 1988 yılınca İTÜ Türk Musıkisi Devlet Konservatuarı'ndan mezun oldu. Aynı üniversitede master yaparken 89-97 yılları arasında ud sazı öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1990 yılında, sanat yönetmenliğini Tanburi Necdet Yaşar'ın yaptığı Kültür Bakanlığı İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu'na ud sanatçısı olarak atandı. Yurdal Tokcan, ud sazının geleneksel icrasını günümüz tınılarıyla birleştirerek kendi özgün tekniğini geliştirdi. Bu tekniğin yansımalarını perdesiz gitar üzerinde de uygulayan Tokcan'ın, geleneksel melodi zenginliğini teknik ve çoksesli tınılarla birleştirdiği bir çok saz eseri de bulunmaktadır. İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu'ndaki görevinin yanısıra, İstanbul Fasıl Topluluğu, İstanbul Tasavvuf (Dergah) Topluluğu ve özellikle akademik kurumlarda konserler verdiği İstanbul Sazendeleri ile birlikte çalışmalarına devam etmektedir. Tokcan albüm ve kayıt çalışmalarına katıldığı bu ekiplerle birlikte Türk Müziğini temsilen bir çok ülkede (Almanya, Fransa, Belçika, Hollanda, İspanya, Yunanistan, Türkmenistan, Bosna, İsrail vb.) konserler vermiştir. Bütün bu aktivitelerin yanısıra, Nisan 2001'de Amsterdam Perküsyon Grubu ve Oda Orkestrası ile birlikte katıldığı 'Ud Sazı Etrafında Avrupa Müziği' konulu konserde solist sanatçı olarak yer almış; Mercan Dede Ensemble ile 2000-2001 yıllarında Akbank Uluslararası Caz Festivali'ne katılmıştır. Yine Şubat 2002'de Göksel Baktagir ve İsrailli Müzisyenlerle oluşturdukları Grup Baharat ile birlikte İsrail'de bir çok konser vermiştir. Almanya Dresten'de düzenlenen 3.Uluslararası Ud-Lavta Festivali'ne davet edilmiş ve burada Türkiye'yi temsilen yer almıştır. Kudsi Erguner'in çeşitli projelerinde de yer alan Yurdal Tokcan, Erguner ile birlikte yurtiçinde ve yurtdışında birçok konsere katılmıştır. 1997'de Fransa'da, Burhan Öçal, Göksel Baktagir, Selim Güler, Arif Erdebil'den oluşan ekiple yaptıkları konser aynı zamanda albüm olarak piyasaya sürülmüş ve 1998'de Fransız otoriteleri tarafından en iyi etnik albüm olarak ödüllendirilmiştir. 2002 yılında Hisleniş isimli solu ud albümü yayınlandı.
Resmi web sitesi www.yurdaltokcan.com

Göksel Baktagir

2006-05-15T09:32:00.000+03:00

1966 yılında Kırklarelinde doğdu.Müziğe sekiz yaşında,babası Muzaffer Baktagir'in gözetiminde başladı.1983 yılında girdiği İ.T.Ü. Türk Musikisi Devlet Konservatuarı'ndan 1988'de mezun oldu.Bu okulda bir yıl sonra lisansüstü eğitimine başladı. Aynı yıl,Tanburi Necdet Yaşar'ın genel sanat yönetmenliğindeki Kültür Bakanlığı İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu'nda kanun sanatçısı olarak çalışmaya başladı.Bu tarihlerde dahil olduğu "Necdet Yaşar Ensemble"ile İngiltere, Fransa, Danimarka, Belçika, Hollanda, Almanya, Kanada ve ABD'nin çeşitli eyaletlerinde konserler verdi. Beste çalışmalarına konservatuar öğrenciliği yıllarında başlayan Göksel Baktagir'in, otuzbeşi sözlü ve yüzbeşi enstrümantal olmak üzere 140 civarında beste çalışması bulunmaktadır. Eserlerinin birçoğu T.R.T repertuarına alınmış,"Sazım" adlı Zavil saz semaisi,1990 yılında T.R.T tarafından düzenlenen bir yarışmada ödül kazanmıştır."Tek Kelime"adlı muhayyerkürdi şarkısı,Milliyet gazetesinin düzenlemiş olduğu 1997 yılının en sevilen 10 şarkısı arasına seçildi. Baktagir 1984 yılından beri, kanun icrasında diğer tekniklerin yanı sıra özellikle "sol el" için geliştirdiği kendine özgü bir teknik üzerine çalışmalarını sürdürmektedir. Kanun sazı üzerinde, geleneksel icra biçimlerinde günümüzün en önde gelen icracılarından biri olarak kabul edilen sanatçı, temelde bir Türk Musikisi enstrümanı olan sazının bütün imkanlarını ve sınırlarını değerlendirerek, bakış açısını diğer dünya müziklerine doğru genişletmiştir. Bu bağlamda New Age ve Caz gibi türlerde de başarılı örnekler sergilemiş, bazı batılı caz topluluklarıyla konserler vermiştir. Göksel Baktagir'in klasik normlar çerçevesinde bestelemiş bulunduğu saz eserlerinden yirmi tanesini ihtiva eden "Okyanustaki Sesler","Kervansaray-3", "Günlük", "Doğu Rüzgarı", "Okyanustaki Sesler-2(Cananım)","Okyanustaki Sesler-3(Hüzün)" adlarını taşıyan CD ve kaset çalışmaları bulunmaktadır.Baktagir, CNN Türk yapımı," İSTİKLAL MARŞI Belgeseli"nin müziklerini bestelemiştir Sanatçı ayrıca yayınlanmak üzere bir kanun metodu üzerinde çalışmaktadır. Bugüne kadar CD ve kaset olarak yayınlanmış eserlerinin yer aldığı bir nota kitabını da "Okyanustaki Sesler"adıyla yayına hazırlamaktadır. İstanbul devlet Türk Müziği Topluluğu'ndaki asli görevinin yanında müzik çalışmalarını İstanbul Fasıl Topluluğu ve İstanbul Tasavvuf Musikisi (Dergah) Topluluğu'nda da sürdüren Baktagir, geçen yıllar içinde Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuarı'nda öğretim görevlisi olarak hizmet vermiştir.
Sanatçı Füsun Baktagir ile evli ve Buğra Can adlı bir çocuk babasıdır.

Bu, benim başörtüm olamaz!

2006-05-11T09:08:00.000+03:00

Benim başörtüm geçmişi gibi temiz olmalı
Reklam çarkında dişli olmamalı
Oluk gibi akan paraların suyu olmamalı…

Bu, benim başörtüm olamaz!
Irak’taki anaların başörtüsüne kan bulaşmışsa
Filistin’de şehit anaların başörtüsüne göz yaşı değmişse
Ve dünyanın her bir yerinde rengini siyaha bulamışsa
Bu, benim başörtüm olamaz!
Kendi ülkemde başörtüme joplar değmişse
Okumak için gittiğim Üniversitenin önünde zorla çekilip çıkartılmışsa
Nâmehram bir el uzanmışsa …
Okul önlerinde başörtüm için ağlamışsam
Bu, benim başörtüm olamaz.!
İmam hatipler de yasaklanmışsa
Bir suçlu gibi okulumda panzerlerle karşılanmışsam…
Okul önünde onun için kendimi hayallerime zincirlemişsem…
Okulda müdürüm…evde anam babam aç dediği zaman “açmam Allah’ın emri” demişsem
Ve bununla da gurur duymuşsam
Gururum için ülkemden manevi sürgün edilmişsem
Gözüm yaşlı ecnebi diyarlara gurbete gitmişsem…
Bu, benim başörtüm olamaz !
Kirli bedenler üzerinde sergilenmişse …
Şûh bakışlarda şehvete teslim edilmişse…
Başörtüm için “türban” diyen zihinlerde sergilenmişse
Harama renk vermişse
Hîcâp yoksunu insanların eli değmişse …
Sokaklarda caddelerde bilbordların yeni yüzü olmuşsa
Defilelerde haram bakışların ağzının suyu akmışsa
Bu, benim başörtüm olamaz!

Benim başörtüm …
Edep kokulu
Hâyâ asili…
Hüzün renkli…
Gözyaşı işlemeli…
Ve sünnet timsâli olmalı…

Sevdenur İNCİ

Asâletin Sultanları

2006-05-05T17:51:00.000+03:00

Naat

2006-05-05T17:13:00.000+03:00

http://video.google.com/googleplayer.swf?videoUrl=http%3A%2F%2Fvp.video.google.com%2Fvideodownload%3Fversion%3D0%26secureurl%3DsQAAAG7ggqAHSiJjpW0D3w4aYTWEv4sqpOgiVRvToJ2WdzScklY8Nw3uFYsI4goPvi2j-i2a6uhPSqgRlrcYbxqV25Ckg6Cvn7zL4Y7cl7Vw_wym2L0OdHoeJbPRzVkJyFxy3KaO-CltmHwXonjIolhXbe7Eqy1sm259m_FaqRZ7vGk8YhwfnDDI0tUwFbwqu1zQOleLL22klGkiVfEIVC3L89iTRvWfQKqZlLonc5zwklFO9ltDVm1Krl_2FglMuHPpLg%26sigh%3DD8RXlIWmmX0PzN_7C9lf6ou46ZA%26begin%3D0%26len%3D519618%26docid%3D8753731110263317422&thumbnailUrl=http%3A%2F%2Fvideo.google.com%2FThumbnailServer%3Fapp%3Dvss%26contentid%3D46f73b43f977cfc7%26second%3D5%26itag%3Dw320%26urlcreated%3D1146838272%26sigh%3DEbw8aYsX4CvMKKGBJWJq9Y28p6I&playerId=8753731110263317422" allowScriptAccess="sameDomain" quality="best" bgcolor="#ffffff" scale="noScale" wmode="window" salign="TL" FlashVars="playerMode=embedded">

Tartışmasız evlilik sağlıklı değildir

2006-05-05T16:52:00.000+03:00

Tartışmasız evlilik sağlıklı değildir

Her aile tek ve özeldir. Benzer gibi görünse de gerek aileyi oluşturan her ferdin farklılığından gerek onların dünyaya bakış farklılığından gerekse çevrenin özelliklerinden farklar ortaya çıkar.Aile içinde tartışmanın yokluğu iyi bir iletişimin varlığına değil kötü bir iletişimin varlığına delalettir. Tartışmalar düdüklü tencerenin düdüğüne benzer. Rahatsız eder ses çıkartır ama olmazsa da tencerenin patlamasına sebep olur.
Aile terapilerinde iki taraf da kendince haklıdır. Kimse haksızlığını yüzde yüz kabul etmez.
Terapistin görevi danışanlara yeni bakış açıları kazandırmaktır danışan mevcut bakış açısıyla problemi göremiyordur.

Herkesin kör noktası vardır
Her insanın kör noktası vardır. Bu kör nokta bizim kendimiz hakkında bilmediğimiz olumsuz kişilik özelliklerimizden oluşur. Özellikle düşmanlarımızla tartışırken bu kör noktalarımızı görme fırsatımız olur. Bu nedenle tartışmalara açık olmamız gerekir karşı tarafın söylediklerine kulak vermeliyiz.

Bahçıvan ve heykeltıraş
Evlilikte bahçıvan yada heykeltıraş olmamaya dikkat etmek gerekir. Eğer eşlerden biri bahçıvan olursa sürekli diğerini değiştirmeye çalışır. Buda uzun vadede mutsuzluğa sebep olur.
Evlilikte farklılığın olması tek başına uyumsuzluk sebebi olamaz. Her evlilikte farklılıklar belirli bir yere kadar kabul edilir. Eğer farklılıklara göz yumulmazsa evliliğin devamı tehlikeye girer.

Bazıları evlenmemelidir
Bazı kişilik tipleri evliliğe uygun değildirler bunlarla evlenmek riske girmektir. Bu insanların problemli olmalarını sosyal çevredeki uyumlarına bakarak ta kestirebilirsiniz. Sorumluluk sahibi olmayan bir insan ile evlenmek, başarısız ve mutsuzluğa atılan bir adımdır.

Kadınlar ne bekler
Her ne kadar kadın için eşinin ekonomik gücü ve sosyal saygınlığı önemli olsa da kadının mutluluğu ve evlilikten sağladığı doyum daha ziyade eşler arasındaki duygusal ilişkinin nitelikli olmasına bağlıdır. Kadınlar duyguya ve anlayışa değer verirler.
Kültür para, makam sahibi olmak, rasyonelliğe önem veriyor.
Toplumsal değerler mutlu evliliği ekonomik kaygının olmadığı tek çocuğun bulunduğu evlilik olarak yorumluyor.

Değer yargılarının önemi
Hâlbuki mutlu evlilik için değer yargılarını anlamaya çalışmak lazım çünkü: farklılıkların ve görüş farklarının kaynağı değer yargılarında yatar. Eğer ortada bir problem var ve her fert bu probleme kendi perspektifinden bakmaya inat etmişse gizliden gizliye farklı şeylere değer veriyorlardır.
Aynı değer yargıları olmalı; Mutlu bir evlilik olabilmesi için, çiftlerin aynı değer yargılarına sahip olmasında fayda vardır. Aksi halde ne kadar saygı duyulursa duyulsun, arabanın ön tekerlerinin bir tarafa arka tekerlerinin bir tarafa gitmesi gibi bir manzara ortaya çıkar, farklı değer yargılarının olduğu evliliklerde.

İyi bir aile nasıl olur?
Şunu unutmayınız ki, sağlam bir aile, şu dört ayak üzerinde kurulan kutsal bir müessesedir. Bunlar: 1-Sevgi, 2-Güven, 3-Fedakarlık, 4- Hoşgörüdür.
Bunlardan bir tanesinin sarsılması, aile sarsıntısına yol açar. Bunun için birbirinizi Allah rızası için (O'nun rızasını kazanma ümidi ile) seviniz, birbirinize güveniniz…

Mutlu ailenin ilkeleri
- Birbirinizin kusurunu araştırmayınız. Sonra aranızdaki sevgi ve saygıyı sarsarsınız. Resulullah "Koca zevcesini su-i zanna mevzu ederek ona baskı yapmasın, hanımını gizli teftiş etmesin" buyuruyor…
- Sırlarınızı başkalarına açmayın. İkiniz arasında kalması gereken sırlarınız olacaktır. Onları başkalarına açarak birbirinizi güç ve gülünç duruma düşürmeyiniz. Unutmayınız ki sırlar sizde kaldığı sürece siz onlara hakimsiniz, başkalarına da söylenince artık siz sırrınızın esiri olursunuz
- Hiç bir vazife aile vazifesinden önce olamaz. Züht, takva, nafile ibadet gibi gerekçelerle bile ailede karşılıklı karı-koca görevleri ihmal edilemez.
- Ailenizi düşünmek zorundasınız; malınızı kazanırken olduğu gibi, harcarken de ailenizi düşünmek zorundasınız. Hastalığı sırasında kendisine geçmiş olsun ziyaretine giden peygamberimize malını Allah yolunda tasadduk ettiğini söyleyen Sad. b. Ebi Vakkas'a "İyalini zengin bırakman, başkasına muhtaç bırakmandan daha hayırlıdır" buyurmuşlardır.
- Birbirinizin gönlünü alın; Bazı özel programlarla birbirinizin gönlünü hoşnut ediniz. Başkalarının dikkatini çekmemek ve aile mahremiyetine gölge düşürmemek için, şakalaşınız, eğlenceler tertip ediniz.
- Hoşnutluğunuzu paylaşın; birbirinizi ruhen desteklemek üzere birbirinizden hoşnut olduğunuzu yakın akrabalarınıza, anne-babanıza anlatınız. Bu aranızdaki güven ve sevgiyi artırır. Fakat birbirinizin özelliğini başkalarına anlatmayınız. Yani bir kadın kocasının özelliğini başka kadınlara, bir erkek de karısının özelliğini başka erkeklere anlatmaya kalkışmasın. Bu dinimizce kesinlikle yasaklanmıştır.
- Tatlı dil şart; evinize geldiğinizde birbirinizi tatlı dil, güler yüzle karşılayınız. Bu davranış sizin kendi sıkıntılarınızı da giderir. Geç vakitlere kadar dışarıda kalmayınız. Şüphelere meydan vermeyiniz.
- Kıskandırmak yok! Birbirinizi kıskandırma denemelerine kalkışmayınız. Telafisi güç sıkıntılara yol açarsınız.
- Gizli saklı olmamalı; birbirinizden gizli hiçbir şeyiniz olmasın. Şüphelere yol açarsınız. Her konuda birbirinizle istişare ediniz. Böylece, sonucunda da sorumluluğunu birlikte paylaşmış olursunuz. Çocuklarınızın yetiştirilmesinde anne-baba olarak öneminizi ve sorumluluğunuzu bilerek onlara örnek olunuz. Eğitimlerinde ihtilafa düşmeden müşterek metot uygulayınız.
- Gizlilik şart! Geçimsizliğiniz olursa, bunun sebeplerini başkalarına hatta en yakınlarınıza bile anlatmayınız. Zira bu anlatılanlar mutlaka bir suçlama olacaktır. Unutmayın ki, bu sıkıntı giderilir de, sonra anlattıklarınızdan dolayı birbirinize karşı mahcup olursunuz.
- Aileleriniz de önemli; birbirinize karşı gösterdiğiniz sevgi ve saygıyı ailelerinize karşı da gösteriniz.
- En güzeli aramaya kalkışmayın; zira güzelin güzeli vardır. En güzeli bulamazsınız. Öyleyse eşinizin güzel tarafları vardır, onu bulmaya çalışınız…
- Birbirinize karşı hoşgörülü olunuz
- Adetlerle inançlarınızı birbirine karıştırmayım. Yetişmiş olduğunuz çevreye aileden getirdiğiniz mahalli adetleriniz anlaşmazlık konusu olmasın.
- Birbirinize karşı nazik ve kibar davranınız, aileler nedense kibar davranışı, hep başkalarına karşı göstermek olarak değerlendirir. Halbuki kibar ve nazik davranışa da öncelikle aile fertleri layıktır. Şüphesiz ki, bu başkalarına kibar davranılmaz anlamına da gelmez…
- İş bölümüne dikkat ediniz. Fakat bunun için elinize kalem, kâğıt alıp yazmaya gerek yoktur. Hayat, iş bölümünü kendiliğinden yapmıştır zaten. Yeter ki anlayışlı olunsun. Küçük görüş, düşünce ve davranış farklılıklarını çözülmeyen problemler haline getirmeyiniz. Unutmayınız ki, iki kişinin her noktada aynı düşünmesi, aynısını yapması mümkün olamaz…
- Büyük yangınlar, küçük kıvılcımlar… İhtilaflar mutlaka olacaktır. İnsan zaman zaman kendisi ile bile ihtilafa düşer. Öyleyse bazı konularda muhalefet edilmesini eşler de tabii karşılamalıdır. Dolayısıyla küçük anlaşmazlıkları büyütüp problem haline getirilmeden halletmelisiniz. Şu güzel sözü de aklınızdan çıkarmayınız. "Büyük yangınlar, küçük kıvılcımlardan çıkar.
Kıvılcımları ise bir fincan su söndürür". Öyleyse bir fincan su ile söndürülebilecek kıvılcımı büyütüp itfaiyeyi çağıracak felaket haline getirmeyiniz. Eişinizin istemediği kişileri evinize almayınız.
- İnançlı olunuz. Birbirinize karşı davranışlarınızın temelinde sadece Allah’ın rızasını kazanma niyeti ve samimiyeti olsun. O zaman huzur bulur ve mutluluğunuzda ve kutsal aile yuvanızın devamında yardımcınız Allah (c.c) olacaktır.

"Hasret" Atışmalardan çıkan şiirimsi birşey :Pp

2006-05-02T11:37:00.000+03:00

Uzaklarda hasretlik çeken bir gönlün sahibiyim Emanetiyim...
Yüreğim söz dinlemiyor , peşine sürükleniyorum...
Bilinmedik bir diyara doğru adı hasret
Uzakları özledim hasretim dinsin diye ...
Uzaklara sevdalandım hasreti unutayım diye ...
İçimde ne sen ne de başka bir şeyin hükmü geçer
Tek hüküm bana hasretten
Bağrım yanarcasına ....
Gözlerim kör olurcasına hasret......
Ufkunda bir ömür geçse de ....
Uzakların adı hasret ...
Hasret bana yâr oldu yâren oldu
Rüzgar bendeki hasreti fısıldayamaz
Hasret …Olmadan vuslata varılmaz
Yıllar geçse de gözlerim bekler hasretin yolunu
Ben onu bildim. O, beni bildi
Zaman eritti ...Rüzgar savurdu...
Mecâl kalsa da bir dem o da hasrete yoldaş oldu
Hasret.... bir of çekişte dize gelmez ki
Hasret....bir anlatışta bitirilmez ki
Hasret iz bırakmadan gitmez ki
Yangınım oldu...Ateşe hasret...suya hasret....
Tarifi yapılamayan kelimelerin adı hasret..
Hasretin çocuğuyum...
Tohumum hasretle ekilmiş…
Ölümüm hasretle kefenlenecek…
Hayattayken bile yasayan bir ölüyüm
Kefenim hasret kokar…Ruhum kefene hasret…
Ölüm bile hasretime “dur” diyemedi…
Uzaklardaki hasretin sahibiyim ...
Emanetiyim...
Rüya gibi uyanış…
Açlık gibi ...Susuzluk gibi.... bir his
Adı hasret başı hasret sonu hasret

Uzaklarda hasretlik çeken bir gönlün sahibiyim

Not : Bu şiir enise ve zişanın karşılıklı msn atışmalarıyla şiir haline gelmiştir :Pp
Gerçi bi edebiyatçı uğrasa rezil eder ya bizi en iyisimi siz çaktırmayın ;)

Annelik şefkatin cisimleşmiş halidir

2006-05-01T17:57:00.000+03:00

Annelik şefkatin cisimleşmiş halidir

Toplumun şu an içinde bulunduğu problemlerin önemli bir sebebi, şefkat kavramının sosyal hayat içinde yeterince etkili bir yerde bulunmaması olabilir. Bütün sıkıntıların ve sosyal yaraların alt yapısında sevgi eksikliği ve karşılık beklemeyen bir sevgi eksikliği bir şekilde yer alıyor olmalıdır. Sağlıklı bir toplum için en sağlam harç karşılıksız sevginin en net ifadesi olan şefkat olmalıdır. Bu anlamda şefkatin çok önemli bir sosyal boyutu olsa gerektir.

Sosyal yapının şekillendirilmesi yönünde adımlar atılırken belki de üzerinde durulması gereken en önemli kurum aile ve aile içinde de konum olarak annelik. Sosyolojik ve sosyal psikolojik açıdan anneliğin toplum hayatında arz ettiği önem, bu ve ilgili bilimlerce çalışılmalı bunların topluma anlatıldığı seminerler, konferanslar, paneller gibi faaliyetler düzenlenmelidir. Anneliğin ve annelerin ifa ettiği vazife yalnızca kendi evlâtları ile bağlantılı olarak ele alınmamalı toplumun geneli açısından ve sağlıklı bir toplum oluşması anlamında ifade ettikleri anlam ve önem üzerine basılarak vurgulanmalıdır.

Sağlıklı bir sosyal yapı ancak sevgi ile tesis edilmiş ilişkilerin sevgi ile kurulduğu toplumlarda mümkün gözükmektedir. Varlığın ve kâinatın genel ahengini belirleyen uyumlu ritminin arka planındaki beste de güzellikten gözükmeye doğru uzanan ve muhabbet temasının işlendiği tarzda âlemimize uzanmaktadır.

Toplumun kaybettiği değerlerin başında belki de sevgi ve varlığın genelini kuşatan muhabbet ritmini kaybetmişlik gelmektedir. Bu noktada toplumun yeniden inşasında ve küreselleşen dünyanın geleceğine yönelik olarak atılan adımlarda şefkat kahramanları olan annelerin ve özellikle annelik konumunun lâyık olduğu yere yükseltilmesine yönelik adımlar büyük önem arz etmektedir.

Toplumun geleceğini şekillendirecek adımlardan olduğu düşünülen eğitim, sağlık gibi konuların da merkezi yerinde anneler yer almaktadır. Beden ve ruh sağlığı açısından toplumun içinde bulunduğu hali şekillendirmede annelerin önemi fark edildiğinde ve o noktaya yönelik etkili adımlar atıldığında ancak istenilen sağlıklı toplum hedefi sağlanabilir gözükmektedir. Annelerin statüsüne yönelik adımlar, onların sosyal ve ekonomik sıkıntılarını giderme yolundaki gayretler toplumun geleceğine yapılan yatırımlar olarak algılanmalı ve üzerinde ciddiyetle durulmalıdır. Bu anlamda annelere ve annelik müessesesine yönelik adımlar toplum içinde doktorlara ve öğretmenlere yönelik adımlardan farklı değildir.

Dünyanın sağlıklı geleceği sevgi toplumlarının inşasında yatmaktadır. Bu teşebbüsün başarısında toplum inşasına yönelik toplum mühendisliğinin merkezine şefkat kahramanı olan annelerin ve annelik kurumunun oturtulması elzemdir. Bu belki de bütün ekonomik ve diplomatik girişimlerin ötesinde bir tesir oluşturacak şeffaf kavramlar olan sevginin, şefkatin geniş kuşatıcılığı ve sınır tanımaz katı maddelere de nüfuz eden letafeti ile dünyayı ve toplumları derinden etkileyecektir. Bu konu çok önemsenmeli yakın gelecekte maddî gücün, siyasî etkinliğin, diplomatik girişimlerin değil, sevginin ve duânın etkilerinin çok daha önemli olduğunu herkes tarafından anlaşılacağı bilinmelidir. Gelecekte temel değerlere ve sevgiye yatırım yapan ve duânın gücüne inanan toplumlar kazanacaktır. Bu anlamda Risâle-i Nur mesleğinin temel prensiplerinden birinin şefkat olduğu unutulmamalıdır.

Modern toplum her şey gibi anneliği de dejenere etti. Estetik kaygılarla çocuk ve anne arasında acı ama sevgi dolu ilk iletişim olan normal doğum neredeyse tarihe karıştı. Yine aynı estetik kaygılarla pek çok anne kendileri vasıtası ile yavrularına gönderilen ve apaçık bir rahmet tecellisi, sonsuz sevgiden yavruya bir uzantı olan anne sütünü çocuklarından esirger oldular.

Kilo vermiş, makyajlı yüzlerle sadece her istediğinin alınması şeklinde bir sevgiye muhatap olan çocukların birlikteliğinden sağlıklı bir toplum doğmamaktadır. Doğurmak ve emzirmek gibi en fıtrî süreçlere dahi dar aklımızla ve tıbbî bir sebep olmaksızın müdahaleler hem anne çocuk, hem de fert ve toplum ilişkilerinde ciddî yaralar açmaktadır.

Belki de bu yüzden en nihaî neticesi muhabbetullah olan kâinat kitabını; Kur'ân ışığında anlamaya ve anlatmaya çalışan Risâle-i Nur mesleğinin temel prensiplerinden biri ve yerleştirmeye çalıştığı hakikatlerden biri şefkattir.

Yeni Asya.Hakan Yalman

Mawlay Enshad

2006-05-01T09:25:00.000+03:00

Mawlay'ın resmi bu ...eserleri için http://www.enshad.net/Mawlay/flash/ adresini ziyaret edin...

İnsan kalbine mukabil bir kalb ister....

2006-05-01T09:23:00.000+03:00

Müjden Olmasa İstanbulum...

2006-04-28T13:37:00.001+03:00

Gecesi sümbül kokan
Türkçe’si bülbül kokan,
İstanbul,
İstanbul...

Böyle demişti şair…Özetindi bu iki satır senin…

Müjden olmasa durulur mu bu hâliyle İstanbul’da.

Geceleri sümbül değil, köşe başlarında sarhoşların ağız kokuları var… Türkçesin de küfrü barındıran İstanbul’da kalınır mı?

Ecdât zamanında köşklerinde Kur’ân nidâlarının, Kanun’un, Ney’in bir de Ud’un bülbülleşirdi, şimdilerde ise her akşam partilerin yapıldığı nâmahrem seslerin, kahkahalar da boğulduğu bir gecenin İstanbul’unda kalınır mı?

Sokaklarında ecnebilerin bile huzurla gezdiği şimdiler de , kendi vatanın da bile sürgünde kalınan bir İstanbul’da durulur mu?

Ne dükkânları bizden, ne sokakları bizden olmuş İstanbul’un… Levhâlarında bizden olmayan isimler…

Sokakların adı artık bir mânâ yüklü değil…

Eskiden ölülerimizde bile bir mânâ yüklüydü…

Genç bir kızın mezarı gelinlik figürlüydü zamanın inceliğini anlatırdı… Şimdi mezarların bile ölümü hatırlatmıyor…

Süslü mermerlerde yapma bir çiçekle günün debdebesini hatırlatıyor bizlere…

Köşe başlarında İstanbulinli beyefendilerin yok artık…

Onun yerine saçı sakalı birbirine girmiş arkadan baktın mı kız, yüzüne baktın mı erkek tiplemeli gençlerin yer alıyor…

Gecelerin bile azizdi İstanbul…

Her akşam bir dostun evinde hatırlanırdı yâdigâr değerlerimiz…Şimdi İstanbul’um böyle değil…Gecesinde haramı günahı barındırıyor...Gece ile ticaret yapılmakta…Gece tacirleri,geceye hükmünü geçirmekte…

Denizin bile kıyılara bir zikir edâsıyla vururdu… Şimdi ise dalgalar ikiyüzlülüğümüzü vuruyor kıyılara…

Esnafın, o gün rızkını kazandıysa karşı komşusuna yollardı müşterilerini… Şimdi ise kocaman marketlerde rekabet için ‘rızk’ çalınıyor…

Ramazanlarında zekat vermek için fakirin bulunmazdı ,şimdi ise fakirin ganî olduğu,zenginlerin , zekâtı kendi hakları saydığı bir İstanbul kaldı….

Padişahının tebdili kıyafetle çıkıp halkla iç içe olduğu dönemlerin vardı… Şimdi ise sanatçıların(!),siyasetçilerin ve cebi para görmüşlerin kara gözlük takıp, siyah arabalarda, halka yüksekten bakan bir İstanbul kaldı…

Komşusunun güneşine bile tecavüz etmeyen hâne sakinlerin vardı… Bir bak şimdiki hâle evler iç içe, camlar yan yana…

diğer bina diğerinin üzerine bir karabasan gibi çökmüş….

Camları kafesli evlerin vardı ve her şey o kafes arkasındaydı… Şimdilerde ise ne cam, kalmış ne kafes… Dört duvarın sırrı cümle âlemin kulağında…

Baba evine helâl rızk götürmek için çabalardı. Rızkı neyse ona kanaat eden, elini suya dahi sürse bir bereket sunan ev hanımların vardı. Büyüğünün karşısında Allah’ın divânında durur gibi edeb ve hayâ sahibi gençlerin ve çocukların vardı. Bilirlerdi ki anne babaya itaat etmek “O’na ve Resul’üne itaat etmek “demekti…

Şimdiler de böyle değil… Baba midesini helal haram ne varsa doldurma peşine düşmüş. Anne zaten bambaşka bir âlem; dünya Ona hizmetçi, O dünyaya hizmetçi… Çocuklar ve gençlerin hâli ortada, boş bakan gözler, anne babayı ona itaat etmesi için var olduğunu sanmış “sanal çocuklarımız” kaldı…

Notalarından aşk dökülen Ney’in, Keman’ın, Kanun’un vardı… Şimdi herkes bunlara sahip ama Âşkı yitirdiler… Tınıları Âşk ile değil sitem ile yayılmakta âleme…

O’nun müjdesi olmasa, Ebû Eyyüb-el Ensâr ’ın olmasa… Asırlar öncesinde müjdelenmiş kumandanın Fatih’in olmasa… Bir asra imzasını atmış Padişahların olmasa, şehitlerin, şühedâların, yaşamış evliyaların olmasa kim dururdu bugünkü Şehr-i İstanbul’da ?

Sevdenur İNCİ

Çin İşkencesi Dedikleri Bu Olsa Gerek...

2006-04-27T18:39:00.000+03:00

Yorumsuz..İki Çocuk..

2006-04-27T18:38:00.000+03:00

Oysa ki namaz vaktiydi…

2006-04-27T18:19:00.000+03:00

Oysa ki namaz vaktiydi…İhtişamlı bir bahçedeydi içeri girdim…avlusunda havuzu vardı hiç böyle asiline rastlamamıştım…Çok büyük ihtişamla yapılmış…görenlere tarihindeki ihtişamı hatırlatıyor… ürkek tavırlarla avluyu geziyorum… ayak seslerim arkamda bir ordu varmış gibi yankıyordu…Avlunun tam ortasında durdum semaya baktım berrak ululuğa yükselen bir çınar,yaprakları beş şartı ve beş vakti hatırlattı semaya nasılda yakışmıştı… Heyecanım daha da bir arttı… Şimdi çok kalabalıktır içerisi diye düşündüm…inanan nurlu yüzleri düşündüm bundan cesaret alarak kapının önüne geldim…huzuruna giriyordum…milyonlarca insan gibi…vakit öğlendi şimdi en kalabalık zaman..günün yorulduğu ruhun açlığını dindirdiği,ellerin semaya uzandığı andır diyerek kapılardan sağ kapıyı açtım…Sesi sanki ebedi bir sesti …içeri sağ ayağımla girdim sessizce diz çöktüm…sağıma baktım kimse yok..soluma baktım kimse yok…koskoca camide secdeye baş koyan ,el açıp amin tutan…bir bendim birde ucra köşede yaşlı bir amca, kendi kendime sitem ettim …atalarım bunun için mi yapmıştı bu koskoca camiyi?Oysa ki namaz vaktiydi…

Sevdenur İNCİ

Ah! Bu Ben

2006-04-22T15:16:00.000+03:00

Ah! Bu Ben

Yatsı namazını edâ etmiş tesbihâtımı yapıyordum, “Elhamdüllilâh” zikrini çekerken bile bir şeyleri isteyerek şükrettiğimi düşündüm, o anda bana benden bir kapı açıldı ve girdim içeri ne mel’ûn bir şey vardı oysa içeride, kendime söylediğim yalanlarım, sözlerim ve içimden geçen her şey oradaydı. Yüzüm kızardı onları görünce ve aklıma geldi, her tövbeden sonra onlarla yeniden başladığım.

Sonra kendimi benin önünde buldum bir suçlu gibiydim şimdi, “Namazlarında neleri düşündün?”diye sordu. Cevabım bir kul cevabı gibi olmadı üzülerek utanarak “Namazdan sonra yapacağım işleri, yüzlerini yıllardır hatırlamadığım arkadaşlarımı, kaybettiğim küçücük bir toplu iğneyi düşündüm” dedim.

Benden hiç ses çıkmıyordu,diğer soruya geçti “oruçluyken nefsini terbiye ettin mi?”diye sordu..Başım öne eğikti “oruçluyken akşama hangi yemeği yesem,iftara kaç dakika var gibi soruları düşündüm” dedim.

Oradan söz verdiğim bir sözüm benden şikayetçi olduğunu söyledi ”bana namazları kılarken farzını ‘kul gibi ‘sünnetleri de ‘ümmet gibi’ kılacağım sözünü verdi” diye haykırdı.Yüzüm yerde söyleyecek bir şey yok haklıydı.

Ben,bana tekrar döndü ve sormaya devam etti “elinde tesbih var iken neyi düşündün?”cevabım diğerlerine benziyordu,fâni olan her şeyi düşünmüştüm.

Peki sabah namazına kalkmak için bir sözün vardı hatırlıyor musun? Başımı sallayıp “Evet” diyebildim. Teknolojinin nimetlerinden olan telefonuma sabah vakti uyanmam için emir vermiştim, o görevini yaptı ama ben yapamadım on dakika daha uyuyayım dedim uyandığımda bülbüller sitemini dile getiriyordu.

Başımı kaldırdığımda yine bir sözüm karşımda dikilmişti “Her akşam Kur’ân okuyacağım” sözüydü. Ve yine aynı sahne, yüzüm yerde başımı kaldırmaya cesaretim yoktu…

Ben, bana dönerek “Sen bensin atsan atılmaz satsan satılmazsın, hep kaçtığın tekrar O’na sığındığın Râbb’ine dön, O seni benden daha iyi affeder” diyerek başını öne eğdi ve kayboldu.

Sevdenur İNCİ