Yalnızlığımda tek sığınağım “ben” ;

Bugün al beni içine uçur kanatlarınla uçsuz bucaksız bilinmeyen diyarlara ,ne soranım olsun ne de benden haber alan rüzgâr kokuları…

Al bugün beni içine kat hışmımı hışmıma ,savur rüzgarlarında kül eyle lâ mekânlara.

Ne Leylâ olayım bugün ne de Mecnûn senden medet umayım yarenim ol benim .

Hiç hesapsız hesapla geçmişime tokat attır.Geleceğime pusula ol.

Al beni yanına da yetim dilsiz sokak çocuğu gibi derdimi bir tek sen bil.Hiç bir şey sormadan şefkatsizliğimi vur yüzüme.Korkma! dilsizdir duygularım anlatamaz kimseye…

Al beni yanına bir âma gibi sadece duyayım sesini… Sesin renk versin ”tozlanmış kara delik dünyama” göster bana hiç göremediklerimi.Âması olmuşum hakikatlerin göster bana her şeyi…

Uzaklar da çalınan Itrî’nin sesini duyur bana …Mutlu etsin tınılarındaki huzur….

Bu gün beni çocuk azarlar gibi azarla bunu o kadar çok özledim ki …Geçmişten bir film karesi yaşat bana.Yine o zamanlardaki gibi tek korkum kedi köpek olsun.Biraz da olsa avunurum…

Al beni yanına kalabalık içinde bir nokta oluşumu noktadan da aşağı “hiç” oluşumu haykır kulaklarıma…Caddelerde yürüt beni yaz yağmurlarında yağmur eyle beni.Kara ,verimsiz bir toprak gibi ezip geçsin üzerimden “benler”…Timsâli olmasın bugünün….

Ağlat beni bugün göz yaşlarım su olsun ferahlatsın çorak yüzümü…

Kurtar beni benden.Hızır gibi imdadıma yetiş.Dar da kaldım gök kubbelerin aç, orada kaybet beni….

Ve bana acıma bugün.En acımasız hâkim ol ver kararımı at beni zindanlarına.Orda mahpus eyle beni...

Sessiz olma bugün âsi başım bir tek sende eğilir.

Beni sensiz bırakma bugün,hiçbir şey dindirmez yalnızlığımı,sen bilirsin bir tek beni.Sen anlıyorsun bende ki beni…